ذهن صحرائی

بي‌راه، سلسلة انسدادهاست

بي‌هُرم، دغدغة انجمادهاست

اين ذهن ِ خلوت ِ صحرائيم همه

هاشورخورده ز رفتار بادهاست

در دور ِ خاطره‌ها حجم ِ هستي‌ام

چون نقطه‌ها به زواياي يادهاست

با يك تلنگر ِ كي مي‌جهد ز جاي ؟

هر ماه ِ خفته كه پشت ِ چكادهاست

تكليف كن ! هوسم همچو كودكي

پرواز ِ دفتر و رقص ِ مدادهاست

در من چو روح ِ مِه‌آلوده سِيركن

در من تمايل ِ مرموز ِ زادهاست

 

 

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌واره‌ی وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


دنبال‌کردن

هر نوشته‌ی تازه‌ای را در نامه‌دان خود دریافت نمایید.