ذهن صحرائی

By بیژن صادق زاده

بي‌راه، سلسلة انسدادهاست

بي‌هُرم، دغدغة انجمادهاست

اين ذهن ِ خلوت ِ صحرائيم همه

هاشورخورده ز رفتار بادهاست

در دور ِ خاطره‌ها حجم ِ هستي‌ام

چون نقطه‌ها به زواياي يادهاست

با يك تلنگر ِ كي مي‌جهد ز جاي ؟

هر ماه ِ خفته كه پشت ِ چكادهاست

تكليف كن ! هوسم همچو كودكي

پرواز ِ دفتر و رقص ِ مدادهاست

در من چو روح ِ مِه‌آلوده سِيركن

در من تمايل ِ مرموز ِ زادهاست

 

 

يك پاسخ برايش بگذاريد