سقوط روز

By بیژن صادق زاده

بر کنگره ابر

عقابی می گرید ،

و از خاکی خیس

گلی می روید

            غریق تیزاب لحظه ها .

از دور دست

پیدا نیست ، 

         شبحی می آید !؟

                      یا می رود !؟

و سبک سایگان هیاهو

بر جام پنجره ای شکسته

                   پنجه می کشند .

 

من دلم چو آب

          چین می خورد

                 از سقوط روز !

یک پاسخ to “سقوط روز”

  1. Ayene می گوید:

    Bijan jan salam, ba tabarik va ebraz khoshali keh shoro kardi ashareto dar blog bezari
    delet chin nakhord roz soghat nemikonad miravadkeh biyayad :)

يك پاسخ برايش بگذاريد